Stal nierdzewna 304 czy 316: skład, wytrzymałość, odporność na korozję i zastosowania

Czym różni się stal nierdzewna 304 (1.4301) od 316 (1.4401/1.4404) pod względem składu, PREN, wytrzymałości i odporności na chlorki, co oznaczają gatunki L i złączne A2/A4 oraz który gatunek wybrać.

Zaktualizowano 17 października 2026

304 i 316 to dwa najczęściej stosowane gatunki stali nierdzewnej. Oba są austenitycznymi stalami chromowo-niklowymi, dobrze spawalnymi i formowalnymi; różnicą jest ok. 2% molibdenu w 316, który czyni go znacznie odporniejszym na chlorki z wody morskiej, soli drogowej i wielu chemikaliów. Ten poradnik porównuje skład, wytrzymałość i odporność na korozję oraz pokazuje, kiedy wyższa cena 316 się opłaca.

Oznaczenia w różnych systemach

Skład chemiczny

Cała różnica to molibden w 316: wzmacnia warstwę pasywną przed atakiem jonów chlorkowych. Typowym wskaźnikiem porównawczym jest równoważnik odporności na korozję wżerową PREN = %Cr + 3,3 × %Mo + 16 × %N: ok. 19 dla typowej 304 i ok. 24 dla typowej 316. Wyższy PREN oznacza lepszą odporność na korozję wżerową i szczelinową.

Wytrzymałość i właściwości fizyczne

• Wytrzymałość jest praktycznie taka sama, więc zamiana 304 na 316 rzadko zmienia obliczenia.
• Gęstość: ok. 7,9 kg/dm³ dla 304 i 8,0 kg/dm³ dla 316, więc masy metra są prawie identyczne.
• Oba gatunki są niemagnetyczne w stanie przesyconym i mogą stać się lekko magnetyczne po odkształceniu na zimno, np. gięciu lub ciągnieniu.

Odporność na korozję: gdzie 316 robi różnicę

• 304 — wnętrza, urządzenia spożywcze i kuchenne, elementy architektoniczne w atmosferze miejskiej i wiejskiej, woda o normalnej temperaturze z niską zawartością chlorków.
• 316 — atmosfera nadmorska i morska, strefy rozbryzgu, konstrukcje narażone na sól drogową, otoczenie basenów, słone produkty spożywcze i solanki, instalacje chemiczne i farmaceutyczne.
• Żaden z gatunków nie nadaje się do każdego środowiska z chlorkami: ciepła, stojąca woda morska czy stężone kwasy atakują również 316. Wtedy potrzebna jest stal duplex lub wyżej stopowa i konsultacja ze specjalistą od korozji.

304L i 316L: kiedy stosować gatunki niskowęglowe

Gatunki L ograniczają węgiel do 0,030%. Przy spawaniu zwykła zawartość węgla może tworzyć węgliki chromu na granicach ziaren obok spoiny (uczulenie), przez co te strefy stają się podatne na korozję międzykrystaliczną. Niski węgiel temu zapobiega, dlatego 304L i 316L preferuje się do elementów spawanych, zwłaszcza grubszych. Ich wytrzymałość jest nieco niższa, a wiele hut certyfikuje gatunek podwójny, np. 316/316L, spełniający oba zestawy limitów.

Nierdzewne elementy złączne A2 i A4

W nierdzewnych elementach złącznych wg ISO 3506 A2 odpowiada 304, a A4 316. Liczba po myślniku to klasa wytrzymałości: A2-70 i A4-70 mają minimalną wytrzymałość na rozciąganie 700 MPa. Na konstrukcjach z 316 i w środowisku morskim lub zasolonym stosuj złączne A4, aby śruby nie były słabym punktem.

Jak wybrać

• Wewnątrz, sucho lub umiarkowanie narażone na zewnątrz: 304 to ekonomiczny wybór.
• Kilka kilometrów od morza, w kontakcie z solą, wodą chlorowaną lub chemikaliami: 316.
• Zespoły spawane: wersja L (304L lub 316L).
• Części toczone w dużych seriach: automatowa 303 obrabia się znacznie szybciej, kosztem odporności na korozję i spawalności.
• 316 kosztuje wyraźnie więcej niż 304 ze względu na molibden i wyższą zawartość niklu. Stosuj ją tam, gdzie wymaga tego środowisko, a nie domyślnie.

Stal nierdzewna, którą dostarczamy

• 304 — pręty okrągłe, rury okrągłe spawane, rury kwadratowe, blachy, kołnierze, kształtki do spawania i złączne A2.
• 316L — pręty okrągłe, płaskowniki, rury okrągłe spawane i rury kwadratowe.
• 316 / A4 — śruby z łbem sześciokątnym, nakrętki, podkładki i kołnierze nasuwane.
• 303 — pręty automatowe.

Najczęstsze pytania

Wyślij listę z gatunkiem, wymiarem i ilością w zapytaniu ofertowym. Atesty EN 10204 3.1 dostępne na życzenie.